Ψυχο-ανασκόπηση

Έξι μήνες και μισός στο δρόμο και ήρθε η ώρα για μια γενική ανασκόπηση...

Η εμπειρία...μαγική. Το περίμενα ότι θα περάσω καλά, ότι θα δω νέα πράγματα, θα γνωρίσω νέους ανθρώπους, θα ζήσω ωραίες στιγμές, θα αποκτήσω νέες εμπειρίες, και εν μέρει, πίστευα πως θα "ψάξω" και τον εαυτό μου, αλλά ποτέ δεν ήμουν σίγουρος για όλα αυτά.  Ιδίως για το τελευταίο είχα τις αμφιβολίες μου. Μέσα μου, στα πιο βαθιά νερά, καμιά φορά έβλεπα την σκιά μιας σκέψης που έλεγε πως το "ψάχνω τον εαυτό μου" είναι μια κακή δικαιολογία για να υπερκαλύψει πιθανές τάσεις φυγής από όλες μου τις ευθύνες.
 Τελικά όμως, όλα τα παραπάνω συμβαίνουν. Όλα. Συμβαίνουν με μια ένταση που δεν το περίμενα (Δεν θα μπορούσα να το περιμένω άλλωστε), και συμβαίνουν... από μόνα τους. Δεν χρειάστηκε να το κυνηγήσω συνειδητά. Έρχεται από μόνο του.  Δεν θέλω να δημιουργώ δυσανάλογες προσδοκίες στα άτομα που διαβάζουν αυτό το κείμενο, αυτή την ώρα, αλλά από την άλλη θέλω να ιντριγκάρω. Θέλω να σμπρώξω κόσμο προς αυτή την εμπειρία. Θέλω να σας ψήσω να το κάνετε. Αξίζει.

 Έμαθα πάρα πολλά πράγματα για το ποιός είμαι, και ακόμη μαθαίνω. Η γνώση προέκυψε μέσα από τις πολλές ώρες ταξιδιού στα λεωφορεία, που έπιανα συζήτηση με τον εαυτό μου. Είναι εκείνες οι νεκρές ώρες που το μυαλό δεν παύει να δουλεύει, αλλά έμείς ξεχάστήκαμε και χαλαρώσαμε τα χαλινάρια, οπότε παίρνει τα δικά του μονοπάτια, και μας μεταφέρει σε εκείνα τα απάτητα μέρη όπου λαμβάνουν χώρα όλες οι αποκαλύψεις και οι ακριτομυθίες των μυστικών που ορισμένες φορές είναι κρυμμένα με δική μας συνενοχή. 

Αναπολώντας τις μέρες μου σε αυτό το ταξίδι, και βλέποντας όλες τις επιλογές που έκανα, και ενώ είχα την απόλυτη ελευθερία να τις κάνω, (γιατί κανείς δεν ήταν εκεί για να με αναγκάσει. Έκανα ότι πίστευα πως ήταν καλό ή ωφέλιμο εκείνη τι στιγμή, ότι με "τραβούσε" περισσότερο, ενώ απέφευγα άλλα) μπορώ να δω τί άτομο είμαι. Οι επιλογές που κάνουμε σε αυτή τη ζωή είναι τελικά αυτό που μας ορίζει και μας ερμηνεύει. 

Από τις επιλογές μου σε αυτό το ταξίδι μπόρεσα να μάθω (μετά από εκτενή, ψευδοεπιστημονική, αυτοσχέδια παρατήρηση) τί με κάνει χαρούμενο και τί δυστυχισμένο. Ποιά πράγματα μου διαγείρουν την δίψα για ζωή, και ποιά μου προκαλούν ανία. Από τις επιλογές μου είδα τί εγώ θεωρώ σημαντικό και τί άχρηστο, πού νιώθω ότι κερδίζω, και πότε νιώθω πως ξοδεύομαι. Κι όλα αυτά δοκιμάζοντας.

 Στο ίδιο ταξίδι γεννήθηκε η όρεξη και όλες οι ιδέες για το τί θέλω να κάνω μόλις γυρίσω. Και δεν ξέρω αν είναι η χαλαρότητα των ημερών μου, αλλά νιώθω πως μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Τα πνευμόνια μου είναι φουσκωμένα από αέρα. Έχω το κουράγιο, την όρεξη και την αυτοπεποιθηση να το τολμήσω. Και όλες οι ιδέες γεννήθηκαν χάρη σε όλα όσα μου πρόσφερε αυτό το ταξίδι. Στην διαύγεια μυαλού, στην ηρεμία ψυχής, και στον άπλετο χρόνο που είχα με... μένα.

(Μαζί μου κουβαλώ ένα τετραδιάκι για τις καθημερινές σημειώσεις, και στο πίσω μέρος του καταγράφω όλα τα αξιοσημείωτα πράγματα που έκανα σε αυτό το ταξίδι, αλλά και όλα αυτά που θέλω να κάνω όταν γυρίσω. Στην δουλειά αλλά και στον ελεύθερο χρόνο. Θα πω μόνον αυτό: Όλα αυτά που θελω να κάνω όταν γυρίσω, είναι περισσότερα από αυτά που ζω τώρα, εδώ. Έχω βρει σκοπούς να κυνηγήσω για 10 ζωές)

Εν ολίγοις έμαθα ποιός είμαι, και πώς θέλω να ζήσω την ζωή μου από τώρα και στο εξής. Καμιά φορά σκέφτομαι πως τα λεφτά που ξοδεύω τώρα είναι η καλύτερη επένδυση της ζωής μου. Πόσα λεφτά είναι διατεθειμένος να ξοδέψει κανείς για να μάθει πώς να είναι ευτυχησμένος; Όλα τα λεφτά του κόσμου. Εγώ το βρήκα το κόλπο με μερικές χιλιάδες ευρώ. Άλλοι τα καραφέρνουν με ένα μόνον βιβλίο. Πολλά μεταπτυχιακά είναι ακριβότερα από αυτό, και τί σου μαθαίνουν; Γνώση προσωρινή. Γνώση που σήμερα είναι και αύριο δεν είναι. Γνώση που δεν θα σου μάθει ποτέ πώς να ζεις. Θα σου μάθει μεν πως να βγάζεις λεφτά, αλλά όχι πώς να τα ξοδέψεις σωστά. Προσοχή, δεν θέλω να τα υποτιμήσω. Αλλά οφείλω να υπερασπιστώ την άλλη πλευρά, αυτή που αγνοούμε τελείως. Την πραγματικά υποτιμημένη. 

Γνώρισα φοβερές καρδιές, όμορφο κόσμο, με αρκετά διαφορετικές νοοτροπίες, τρόπους σκέψης και τρόπους ζωής από αυτό που ήξερα. Από αυτό που νόμιζα. Από αυτό, που αποκαλούμε "φυσιολογικό" λες και ο σημερινός τρόπος ζωής είναι κάποια αρχέγονη συνήθεια που ποτέ δεν πρέπει να ανατρέψουμε, και ποτέ δεν θα αλλάξει. Και ενώ ορισμένες φορές, αν προσπαθήσουμε, μπορούμε να φανταστούμε πώς είναι μια ζωή μακριά από την τυπικά αστική, αυτό το ταξίδι σε παίρνει από την ιδέα που μπορεί να είχες για το πώς θα μπορούσε να είναι, και σε πετά ακριβώς εκεί. Το βλέπεις σε άλλους, το ακούς από άλλους, και πριν το καταλάβεις, το ζεις ο ίδιος.

Είδα ένω καράβι διαφορετικές ζωές που μπορεί να κάνει κανείς σε αυτόν τον κόσμο. Τις αναρίθμητες επιλογές, όλες τις δυνατότητες από την πιο τρελή ζωή, στην πιο ήρεμη. Από τα ύψη στα βάθη, από τη δημιουργία στη σαπίλα. Για κάθε προσωπικότητα και ορέξεις. Ότι θέλεις, ότι φαντάστηκες, υπάρχει σε μια γωνιά του κόσμου. Αρκεί να συντονιστείς σε αυτό που ψάχνεις, και να βγεις από την πόρτα σου, να πας να το βρεις.

 Παρόλα αυτά δεν είμαι αφελής. Τώρα βρίσκομαι σε μια κατάσταση 24ωρης ευφορίας. Με όρεξη για τα πάντα. Ξέρω όμως πως όταν θα γυρίσω και θα βάλω όλα τα σχέδιά μου μπρος, θα έρθει η στιγμή που θα αρχίσω να κουράζομαι, θα ξεφουσκώσω, θα μελαγχολήσω, θα αρχίσω ξανά να πνίγομαι και να βαραίνω. Αλλά πλέον ξέρω πώς να αναπνέω. Έχω plan B. Ξέρω ήδη πως όταν έρθει εκείνη η στιγμή όπου θα έχω χάσει την επιτάγχυνση που χτίζω τώρα, θα έχω ένα-δυο μέρη που θα μπορώ να εξαφανιστώ, και ξέρω τί πρέπει να κάνω για να ξαναχτίσω φόρα.  Βρήκα την στρόφυγγα απορροής μου. Αυτός ο όρος, θεωρώ, είναι πολύ σημαντικός. Όλοι μας χρειαζόμαστε μια στρόφυγγα απορροής. Κάπου υπάρχει, τουλάχιστον μία, σε μέρη διαφορετικά για τον καθένα. Στα ταξίδια; στο μεξικό; στο μπαλκόνι; στο χωριό μας; στο χορό; στα σπορ; στη μουσική; στην πλάτη; (Αν είναι στο αλκοόλ... Καλύτερα να βρείτε άλλη)

Για την ακρίβεια, πιστεύω πως ο άνθρωπος θα είναι ευτυχησμένος στην ζωή του αν βρει δυό πράγματα. Έναν σκοπό, και μια στρόφυγγα απορροής. Δεν είναι απαραίτητα η μοναδική οδός προς την ευτυχία, αλλά η συγκεκριμένη εγγυάται αποτελέσματα.

Όλες αυτές οι σκέψεις και όλες οι ορέξεις που μου δημιουργήθηκαν για πρόοδο και έργα, έχουν κάτι να μου πουν για το ποιός είμαι. Και αυτό είναι που εννοούσα προηγουμένως όταν έλεγα πως μαθαίνω πράγματα για μένα. Αυτά που ανακάλυψα με ηρέμησαν κάπως. Γιατί χάρη σ'αυτά δεν νιώθω πως είμαι ένας δειλός που απλά ήθελε να την κοπανήσει από κάθε ευθύνη και να κάνει ζωή χαρισάμενη, αλλά τελικά χρειαζόμουν τον χρόνο μου να προσανατολιστώ. Τον χρόνο που είναι αδύνατο να έχω μέσα στην τρέλα της ρουτίνας. Χρόνο ώστε να βρω τον σκοπό μου σε αυτόν τον τόπο τον ταλαίπωρο, και κάτι για να με γεμίζει. Κι αν κάτι αλλάξει στο μέλλον, όπως... εγώ για παράδειγμα, δεν χάθηκε κι ο κόσμος. Τώρα ξέρω πώς να ξαναπροσανατολιστώ. Τα ταξίδια είναι η πυξίδα μου.

Και η μεγαλύτερη πλάκα είναι πως ως τώρα δεν έχω δει τίποτα! ΤΙΠΟΤΑ. Είμαι μόλις έξι μήνες μακριά από την πατρίδα, μέσα σε αυτή την κατάσταση. Και νιώθω σα να ανακάλυψα την πυρίτιδα.

Το αν είμαι ειλικρινής με όλα όσα είπα παραπάνω, θα μας το πουν οι πρώτοι μου μήνες πίσω στην πατρίδα. Ένας λόγος άλλωστε που τα γράφω όλα αυτά τώρα, είναι για να δω αν στον χρόνο πάνω του ταξιδιού αν θα αλλάξει κάτι ή όχι. Αναμένουμε...

 Ελπίζω τα εσώψυχά μου να βοηθήσουν... Μη γινόμαστε ρεζίλι τζάμπα...

Μαλιστα σκεφτηκα και διαφημιστικό σλόγκαν για ταξίδια:

"Η ρουτίνα σε πνίγει; Κάνε CPR στη ζωή σου... Ταξίδεψε!"

Είπα και την βλακεία μου στο τέλος για να χαλαρώσουμε λίγο από την πολλή σοβαρότητα...

Α! και κάτι ακόμη. Άλλαξα τις παραμέτρους στο μπλογκ. Πλέον οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να κάνει σχόλια χωρίς να είναι εγγεγραμμένος. Το λέω επειδή είχαμε προβλήματα...

Να είστε όλοι καλά!