Buenos Aires, Argentina (παρτ 1)

Bueno. Vamos a  hablar sobre Buenos Aires.

Αργεντινή λοιπόν, και η πρώτη μου στάση στην Λατινική Αμερική το Buenos Aires. Θα πέσει πολύ γράψιμο κρατηθείτε. Κουράζομαι μόνο που το σκέφτομαι.

Το Γιατί
Ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησα από το Buenos Aires ήταν για να πιάσω το καλοκαίρι του και να δουλέψω λίγο παραπάνω τα ισπανικά μου για τη Λατινική Αμερική. (για όσους δεν γνωρίζουν, είχα ήδη στρώσει τον πισινό μου να μάθω ισπανικά 2 μήνες πριν φύγω, με τον φίλο Χουάν. Εξαιτερικός δάσκαλος, εξαιρετικός άνθρωπος, αν θέλετε σας κάνω το κονέ).
Στο Buenos Aires έμεινα για 16-17 μέρες. Είχα "κλείσει" για 2 βδομάδες μαθημάτα ισπανικών για να βελτιώσω την γλώσσα, και αργεντίνικου τάνγκο για να ξεκλειδώσω τον ερωτισμό μου (Οι μούτζες μετά). Διέμεινα σε ένα μικρό δωμάτιο που υπενοικίασα στο σπίτι κάποιου που ποτέ δεν γνώρισα.  Επέλεξα να υπενοικιάσω δωμάτιο μόνος και να μην πάω σε χόστελ γιατί πίστευα ότι μετά από 1 μήνα σε κοινά υπνοδωμάτια και τουαλέτες, θα είχα τον χώρο μου να κοιμηθώ χωρίς κανέναν δίπλα μου να κλάνει (υπερβάλω), όπως και την ησυχία να διαβάσω τα ισπανικά μου. Αλλά τελικά δεν την ήθελα. Αποδείχθηκε κακή επιλογή να μείνω μόνος γιατί ήθελα κόσμο. Οι πιο πολλοί μαθητές έμεναν μαζί, σε shared apartments και ζήλευα. Τελικά δικτυώθηκα κι εγώ, απλά μου πήρε πολύ χρόνο. Το πόρισμα; Δεν ξανανοικιάζω μόνος.
Ε, κάπου στην ιστορία ήρθε και έκατσε και το τανγκό. Έκανα 4 μαθήματα και παρακολούθησα μια παράσταση στο καφέ Tortoni, ένα φημισμένο μπαράκι/εστιατόριο/καφέ του Buenos Aires. Πάμε αναλυτικότερα τώρα...

Το τανγκό
Το τανγκό λοιπόν, είναι σαν ένα παιχνίδι μεταξύ των δύο φύλων. Οι ρόλοι είναι ξεκάθαροι. Το παιχνίδι άκρως σεξιστικό. Αν θεωρείτε πως τα ανέκδοτα για τις γυναίκες οδηγούς είναι σεξιστικά, να το αποφύγετε. Στο τανγκό ο άνδρας οδηγεί και πρέπει να είναι αποφασιστικός: Αυτή είναι η λέξη κλειδί. Αυτό θέλουν οι γυναίκες. Σωστά; (Ένα από τα πολλά τουλάχιστον). Η γυναίκα ενώ φαίνεται να παραδίδεται τελείως στη θέληση του ανδρός, κάνει παράλληλα και τα παιχνιδάκια της. Φλερτάρει, προσπαθεί να σαγηνεύσει με τιναγματάκια των ποδιών, διάφορα ανοίγματα και πιθανώς και πολλές άλλες κινήσεις που δεν γνωρίζω. Αν οι δύο χορευτές δεν βρίσκονται σε απόλυτο συγχρονισμό τα πάντα καταρρέουν. Όπως ακριβώς και σε μια σχέση.  Όλα αυτά είναι πόρισμα 4 μαθημάτων, έτσι; Είναι πιθανό αυτή τη στιγμή να γράφω μπούρδες. Παρόλα αυτά αξίζει. Να το δοκιμάσετε. Θα περάσετε καλά, σας το εγγυώμαι. Και ιδίως τα παλικάρια. Υπάρχει λειψανδρία στο άθλημα, και οι ντάμες χρειάζονται άνδρες. Σος.-

η σχολή
Η σχολή των ισπανικών ονομάζεται Expanish και είχε μια προσφορά που αν την ανέφερα στο ταξιδιωτικό μου μπλογκ θα μου έκανε έκπτωση στις τιμές των μαθημάτων. Και ακόμη αναρωτιέμαι γιατί δεν το έκανα, αφού θα την ανέφερα ούτως ή άλλως. Μάλλον για τον ίδιο λόγο που δεν έχω πνίξει το μπλογκ σε google adds  για ταξιδιωτικούς ουρητήρες. (Προσοχή. Πολιτικό Μήνυμα: Όχι στην εμπορευματοποίηση του μπλογκ Οnemanmadnomad).
Με την σχολή έμεινα πολύ ευχαριστημένος. Τα ισπανικά μου πλέον βρίσκονται σε ικανοποιητικό επίδεδο. Μια επίδειξη αρκεί για να σας πείσει.... Hola!..... (γαμάτος ε;). Δεν μπορώ να πω ότι ήμουν πλήρως αφοσιωμένος στη σχολή αλλά δεν ήταν και ο μοναδικός μου σκοπός στο Μπουένος Άιρες. Είμαι ευχαριστημένος με το πώς ξόδεψα τον χρόνο μου εκεί πάντως. Εκτός από την εκμάθηση ισπανικών, πολύ όμορφο ήταν και το περιβάλλον της σχολής. Από την πρώτη μέρα κιόλας γνωρίστηκα με άλλους ανθρώπους, κυρίως νέους αλλά όχι μόνον, που λίγο πολύ κάνουν το ίδιο πράγμα με μένα. Μαθαίνουν ισπανικά για να ταξιδέψουν για κάποιους μήνες σ'όλη τη λατινική αμερική. Ιδιαίτερο χαβαλέ στο μάθημα κάναμε με έναν Σουηδό με ύψος 2.05μ (σιδέρη τον έχεις). Πολύ αστείος τύπος. Δεν πάρταρε πολύ τα βράδια αλλά είχε χιούμορ και πειθαρχία, στοιχεία που δημιούργησαν ένα καλό κλίμα στην τάξη γιατί βγάζαμε γέλιο λέγοντας βλακείες στα ισπανικά, αλλά μαθαίναμε κιόλας. Γενικά θα έλεγα πως συναντώ συνεχώς πολλούς Ελβετούς και πολλούς Ολλανδούς. Και ολλανδέζες. Για δύο λόγους θα έλεγα. Έχουν τα λεφτά αυτή τη στιγμή να ταξιδεύουν, αφού είναι φανερά από τις εύπορες χώρες, και έχουν και τις υποδομές, πράγμα που κάνει τα πάντα γι αυτούς πιο έυκολα. Για να καταλάβετε τί εννοώ, να αναφέρω την ιστορία από δύο 18χρονες ολλανδέζες, που ταξιδεύουν για 4 μήνες στη λατινική αμερική, έχοντας "αγοράσει" ένα πακέτο από έναν ολλανδικό οργανισμό που τους οργανώνει τα πάντα σε αυτό το ταξίδι. Από τα αεροπορικά και τη διανομή, σε μαθήματα ισπανικών, και εθελοντική εργασία σε φάρμες της Cordoba ή σε ζοολογικούς της βολιβίας. Πράγματα που για να οργανώσω εγώ μόνος, πρέπει να ξεκινήσω τεντώνοντας πρώτα τα χέρια μου και ψάχνοντας τον διακόπτη στο σκοτάδι.

Το πρώτο μου πτυχίο στα ισπανικά! Ο ψηλός είναι ο Ελβετός Μπέατ, στη μέση η δασκάλα μας Γκαμπριέλε, και εκείνος που κρατά στραβά το πτυχίο του, φυσικά, είμαι εγώ. Πώς οι γκάνγκστας κρατούν στραβά το πιστόλι ή οι κουλ ραππερς φορούν στραβά το καπέλο; Έτσι κι εγώ, για να είμαι πιο κούλ, στράβωσα το πτυχίο. 


Αυτά προς το παρόν για μένα... Στο παρτ 2 περισσότερα για το Μπουένος Άιρες.



Υ.Γ. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Πρωτοχρονιά θα κάνω εδώ, στην μεγαλύτερη παρτάρα του κόσμου. Στόχος είναι να μείνω στο Ρίο κάτι παραπάνω από ένα μήνα, να μάθω κάποια βασικά πορτογαλικά, να μάθω περισσότερα για την πόλη, την χώρα και την κατάσταση εδώ, κι έπειτα να συνεχίσω άλλο ένα με ενάμισι μήνα εξερευνώντας την υπόλοιπη βραζιλία (πράγμα δύσκολο γιατί είναι τεράστια, τόσο πλούσια σε κουλτούρες και φυσικές ομορφιές, αλλά θα κάνω ότι μπορώ).

Αν δεν προλάβω να γράψω το παρτ 2, σας φιλώ όλους και σας εύχομαι καλή χρονιά! Η ζωή γίνεται υπέροχη με λίγο μεράκι. Και γεγονός είναι πως δεν χρειάζεται να είμαστε στην άλλη άκρη της γης για να την απολαύσουμε! Ελπίζω να περάσετε υπέροχα.